Aktywność wewnątrzkorowo-intrapsychiczna cz.2

Jaki jest mechanizm powstawania takiego nowego dynamiz­mu w umysłowości każdego zdrowego dziecka? Nie potrafimy odpowiedzieć na to pytanie. Może nie jest rzeczą przypadko­wą, że pierwsza „aktywność własna” energetyczno-mnemicznych zasobów kory mózgowej Osi, pierwsze złożone odtwo­rzenie kilku wspomnień nastąpiło samorzutnie właśnie po wy­poczynku nocnym. Można wyrazić ogólnikowe przypuszcze­nie: jeżeli mechanizmy instynktowe mają swoją lokalizację podkorową, jeżeli […]

Mózg

Aktywność wewnątrzkorowo-intrapsychiczna

Fakt, że czynność odruchowości warunkowej lokalizacyjnie nie rozciąga się na całą korę mózgową, ale tylko na jej okoli­ce pozaczołowe, zmusza nas do wniosku, że kora mózgowa nawet w znaczeniu swojej aktywności globalnej nie jest jed­nolita, czyli stanowi więcej niż jeden narząd globalny. Jednym pozaczołowym narządem korowym jest narząd odruchowości warunkowej. Drugim narządem, zbędnym dla odruchowości warunkowej i według Pawłowa w ogóle nieważnym, jest na­rząd czołowy, z którego czynnością musimy się teraz zapoz­nać.

Psychizmy odruchów warunkowych cz.2

Proces narastającego poznawania małego dziecka został mo­że najlepiej zobrazowany przez Stefana Szumana. Proces ten w drugim kwartale życia dziecka ma charakter poznawania jednozmysłowego: dziecko wodzi oczyma dookoła i rozglą­da się i możemy powiedzieć na pewno, że niektóre wrażenia wzrokowe utrwala w swojej pamięci, ponieważ u normalnego dziecka w tym wieku zaczynają występować pewne reakcje warunkowe […]

Noworodek

Psychizmy odruchów warunkowych

Normalnym stanem zdrowego noworodka ludzkiego jest stały sen. Noworodek budzi się z tego snu tylko pod wpływem bodźców obwodowych, ustrojowych lub zewnętrznych różnego rodzaju: fizycznych, chemicznych, termicznych, jeżeli te bodź­ce są dostatecznie silne, aby obudzić uczucie przykrości i dąż­ność do jej usunięcia przez zaspokojenie potrzeby fizjologicz­nej”.

Źródła energii psychicznej cz.2

Natomiast popęd poznawczy, jak zobaczymy w następnym rozdziale, już w bardzo wczesnym wieku dziecięcym wyzwala się z zależności od popędów ustrojowych i występuje pod po­stacią zupełnie bezinteresownej dążności do poznawania świa­ta zewnętrznego. Ten popęd ma zatem jak największe znacze­nie dla intelektualnego rozwoju dziecka. Stąd jest rzeczą zro­zumiałą, jak bardzo wielkie znaczenie ma stopień nasilenia tego […]

Energia psychiczna

Źródła energii psychicznej

Energia psychiczna może działać na czynności cielesne tak samo, jak bodźce fizyczne lub chemiczne. Jan Piltz wykrył ist­nienie psychicznego odruchu źrenic, E. Wilczkowski stwier­dził istnienie odruchów psychiczno-chemicznych (psychiczne­go wpływu na przemianę materii): powszechnie są znane bar­dzo różnorodne i rozległe wpływy wzruszeń na czynności ustrojowe. Sherrington podkreśla ustaloną przez niego na­stępującą zasadę: „funkcjom o znaczeniu życiowym dla osob­nika i gatunku towarzyszą wrażenia o silnym tonie afektywnym i tego rodzaju odruchy górują — gdy reszta warunków jest jednakowa — nad innymi odruchami, jeżeli rywalizują o wspólną drogę końcową”.

Dwoista funkcja układu nerwowego cz.2

Bodaj że najlepiej ujmuje całą rolę narządu czołowego Kurt Goldstein, który twierdzi, że korze czołowej podporządko­wane są układy nerwowe: pozaczołowy, podkorowy i móżdż­kowy, i że narząd czołowy steruje nie tylko tymi trzema ukła­dami, a w ogóle działalnością sfery psychicznej i cielesnej. Stąd uszkodzenia czołowe odhamowują korę pozaczołową. Anatomiczny i czynnościowy rozwój kory mózgowej nie jest […]

Układ nerwowy

Dwoista funkcja układu nerwowego

Układ nerwowy jest jedynym narządem w ustroju ludzkim, z którym wiążą się czynności tak bardzo rozbieżne, jak czyn­ności cielesne i psychiczne. Dwoistość ta jest tym trudniejsza do zrozumienia, że do dzisiejszego dnia wielu fizjologów widzi tylko jedną, swoistą cechę tkanki nerwowej, mianowicie prze­wodnictwo podrażnienia w łuku odruchowym, odruch. Dla kla­sycznego, refleksologicznego kierunku w fizjologii nie istnieje żadna akcja układu nerwowego, istnieje tylko jego reak­cja, tym silniejsza, im silniej działa bodziec, który ją wywo­łuje.