Dyssolucja i otępienie umysłu – cz.2

Musimy więc dojść do wniosku, że regresja w stanach otę­pienia jest nie płytsza i nie głębsza, ale jakościowo inna ani­żeli w schizofrenii. Gdyby dyssolucja otępieniowa była dal­szym pogłębieniem dyssolucji schizofrenicznej, to oprócz schi­zofrenicznych ubytków w uczuciowości wyższej, musiałaby z natury rzeczy wykazywać także ubytki myślenia prelogicznego, którego wyzwalanie jest w stanach dementywnych ra­czej ułatwione. Ale […]

Głębokość dyssolucyjna – cz.2

Krapelin, który te objawy pozytywne nazywa „towarzyszą­cymi”, w przeciwieństwie do „podstawowych” objawów – według naszych określeń ubytkowych – przyznaje się otwar­cie, że nie umie wyjaśnić ich pochodzenia, które z asocjacjonistycznego punktu widzenia rzeczywistości nie dają się wy­jaśnić. Objawy pozytywne w majaczeniach nazywa Krapelin objawami „podrażnieniowymi”, jednakże podobnych, ale prze­wlekłych objawów prelogicznych w schizofrenii nie chce […]

Choroba psychiczna

Głębokość dyssolucyjna

Zagadnienie dualizmu psychicznego jest wprawdzie bardzo stare, rozważane jeszcze przez autorów starożytnych i roz­strzygane w sposób stanowczy i pozytywny przez niektórych autorów nowszych, np. Jamesa Sully’ego, współczesnych psy­choanalityków z teoriami „jaźni” i „nadjaźni”, Bronisława Ma­linowskiego. Pomimo tego jednak nie znajduje dotąd uzna­nia u wielu innych autorów, którzy nie widzą dualizmu psy­chicznego i podkreślają „jednolitość i niepodzielność psychi­ki”, nawet jeżeli uznają jej związek z czynnościami kory móz­gowej, jak np. Bleuler i Krapelin.